هدف مشخصی برای یادگیری نداریم
یکی از مهمترین دلایلی که باعث میشود یادگیری زبان نیمهکاره رها شود، نداشتن هدف مشخص است.
اینکه فقط بگوییم «میخواهم انگلیسی یاد بگیرم» هدف نسبتاً مبهمی است. چرا میخواهید انگلیسی یاد بگیرید؟ برای مهاجرت؟ پیدا کردن شغل بهتر؟ دیدن فیلم بدون زیرنویس؟ صحبت کردن با افراد خارجی؟ یا موفقیت در یک آزمون؟
وقتی هدف مشخص باشد، انتخاب منابع و برنامهریزی هم آسانتر میشود.
مثلاً اگر هدف شما تقویت مکالمه است، احتمالاً صحبت کردن، گوش دادن و یادگیری جملههای کاربردی باید بخش بزرگی از برنامهتان باشد؛ نه اینکه تمام وقت خود را صرف حفظ کردن فهرستی طولانی از لغات کنید.
فقط لغت حفظ میکنیم
حفظ کردن لغت بد نیست؛ اتفاقاً دایره واژگان مناسب یکی از پایههای زبان انگلیسی است. مشکل زمانی ایجاد میشود که فکر کنیم یادگیری زبان یعنی حفظ کردن لغات.
ممکن است معنی صدها کلمه را بدانید، اما نتوانید با آنها یک جمله ساده بسازید.
بهتر است کلمات را در قالب جمله و موقعیت یاد بگیرید. برای مثال، به جای اینکه فقط کلمهی «decision» را حفظ کنید، جملهای مانند:
I made a difficult decision.
را یاد بگیرید و سعی کنید خودتان هم چند جمله مشابه بسازید.
این روش باعث میشود کلمه را نه بهعنوان یک معنی خشک، بلکه بهعنوان بخشی از زبان واقعی به خاطر بسپارید.
زیاد مطالعه میکنیم، اما کم استفاده میکنیم
یکی از اشتباهات رایج زبانآموزان این است که بیشتر وقتشان صرف خواندن مطالب میشود، اما فرصت کمی برای استفاده از زبان دارند.
زبان یک مهارت است؛ درست مثل دوچرخهسواری. نمیتوانید فقط درباره دوچرخهسواری کتاب بخوانید و انتظار داشته باشید بدون تمرین، حرفهای شوید.
اگر میخواهید صحبت کردنتان بهتر شود، باید صحبت کنید. اگر میخواهید Listening قویتری داشته باشید، باید مرتب انگلیسی گوش دهید.
اشتباه کردن هم بخشی از این مسیر است. قرار نیست از همان روز اول بدون نقص صحبت کنید.
از اشتباه کردن میترسیم
«اگر اشتباه کنم، دیگران مسخرهام میکنند.»
این فکر یکی از بزرگترین موانع پیشرفت در زبان انگلیسی است.
بسیاری از زبانآموزان جملهای را در ذهن خود میسازند، اما قبل از اینکه آن را بیان کنند، چندین بار از نظر گرامری بررسیاش میکنند. در نهایت هم ترجیح میدهند اصلاً چیزی نگویند!
طبیعی است که در مسیر یادگیری اشتباه کنیم. حتی افراد مسلط به زبان هم گاهی اشتباه میکنند.
هدف در ابتدای مسیر، صحبت کردن بدون ترس است، نه صحبت کردن بدون هیچ اشتباهی.
برنامه منظمی نداریم
ممکن است یک روز سه ساعت زبان بخوانیم و سپس تا یک هفته سراغ آن نرویم.
این روش معمولاً نتیجه خوبی ندارد.
یادگیری زبان بیشتر از اینکه به مطالعه سنگین وابسته باشد، به تداوم نیاز دارد. حتی روزی ۲۰ تا ۳۰ دقیقه مطالعه منظم میتواند از چند ساعت مطالعه پراکنده مؤثرتر باشد.
مثلاً میتوانید هر روز:
۱۰ دقیقه لغت و عبارت جدید یاد بگیرید.
۱۰ دقیقه به یک فایل انگلیسی گوش دهید.
۱۰ دقیقه با صدای بلند صحبت کنید یا جمله بسازید.
مهم این است که این کار را ادامه دهید.
منابع زیادی را همزمان دنبال میکنیم
یک کتاب، دو اپلیکیشن، چند کانال تلگرام، چند صفحه اینستاگرام و چندین ویدئوی آموزشی…
در نگاه اول شاید به نظر برسد که با این کار سریعتر پیشرفت میکنیم، اما معمولاً نتیجه برعکس است.
منابع زیاد باعث سردرگمی میشوند و ممکن است مدام از یک روش به روش دیگر برویم، بدون اینکه فرصت کافی برای تمرین هیچکدام داشته باشیم.
بهتر است چند منبع مناسب انتخاب کنید و برای مدتی به همانها پایبند بمانید.
گرامر را بیش از حد جدی میگیریم
گرامر مهم است، اما یادگیری زبان فقط گرامر نیست.
بعضی از زبانآموزان ماهها درباره زمانهای مختلف، افعال و ساختارهای گرامری مطالعه میکنند، اما وقتی نوبت به یک مکالمه ساده میرسد، نمیتوانند چند جمله پشت سر هم بگویند.
گرامر باید به شما کمک کند بهتر ارتباط برقرار کنید، نه اینکه تبدیل به مانعی برای صحبت کردن شود.
ابتدا ساختارهای پرکاربرد را یاد بگیرید و سپس آنها را در جمله و مکالمه به کار ببرید.
انتظار داریم خیلی سریع نتیجه بگیریم
یادگیری زبان انگلیسی یک مسابقه چندروزه نیست.
ممکن است چند هفته تلاش کنید و تغییر بزرگی احساس نکنید. این موضوع به معنی بیفایده بودن تلاش شما نیست. پیشرفت زبان معمولاً تدریجی اتفاق میافتد.
گاهی متوجه نمیشوید که بهتر شدهاید تا اینکه بعد از چند ماه به یک متن یا ویدیوی قدیمی برگردید و ببینید حالا چقدر بیشتر متوجه میشوید.
پس به جای اینکه هر روز از خودتان بپرسید «چرا هنوز انگلیسیام خوب نشده؟»، روند خودتان را در بازههای طولانیتر بررسی کنید.
انگلیسی واقعی گوش نمیدهیم
کتابهای آموزشی برای یادگیری بسیار مفید هستند، اما زبان واقعی با چیزی که در تمرینهای کتاب میبینیم همیشه یکسان نیست.
در مکالمات واقعی، افراد سریع صحبت میکنند، کلمات را به هم متصل میکنند و از عبارتهای روزمره زیادی استفاده میکنند.
بنابراین اگر میخواهید Listening خود را تقویت کنید، بهتدریج سراغ پادکست، ویدئو، فیلم و محتوای واقعی انگلیسی بروید.
لازم نیست از همان ابتدا همه چیز را بفهمید. حتی فهمیدن بخشهایی از یک فایل هم میتواند تمرین مفیدی باشد.
پیشرفت خودمان را اندازه نمیگیریم
آخرین مشکل این است که نمیدانیم دقیقاً در چه چیزی ضعیف هستیم.
ممکن است Vocabulary شما خوب باشد، اما Listening ضعیفی داشته باشید. شاید گرامر را خوب بدانید، اما در Speaking اعتمادبهنفس نداشته باشید.
به همین دلیل، هر چند وقت یکبار مهارتهای مختلف خود را بررسی کنید و ببینید کدام بخش بیشتر به تمرین نیاز دارد.
پس چرا زبان انگلیسی یاد نمیگیریم؟
در بیشتر مواقع، جواب یک دلیل واحد نیست. نداشتن برنامه، مطالعه نادرست، ترس از اشتباه، حفظ کردن لغات بدون استفاده، نداشتن تمرین مداوم و انتظار پیشرفت سریع میتوانند همزمان باعث شوند احساس کنیم در یادگیری زبان پیشرفتی نداریم.
خبر خوب این است که برای تغییر این شرایط لازم نیست از فردا روزی پنج ساعت زبان بخوانید. کافی است روش خود را کمی تغییر دهید.
هر روز کمی انگلیسی بخوانید، گوش دهید، صحبت کنید و از اشتباه کردن نترسید. پیشرفت واقعی معمولاً نتیجه کارهای کوچک اما مداومی است که هر روز انجام میدهیم.